Anna Bedyńska

O autorce:

Fotografka, dokumentalistka i wykładowczyni, laureatka m.in. World Press Photo oraz Dorocznej Nagrody MKiDN (2013), absolwentka PWSFTviT w Łodzi i Szkoły Filmu i Teatru Dokumentalnego w Moskwie. W centrum jej twórczości znajduje się człowiek i procesy społeczne – od ewolucji roli ojca i sytuacji kobiet po tematy tabu, takie jak śmierć, narodziny czy porwania rodzicielskie („Forever Mine”). Autorka projektów realizowanych także jako kampanie społeczne, m.in. „Dad in Action”, „Clothes for Death”, „Kids Go Home” i „Spot the Dot”; członkini Women Photographers, Polish Women Photographers oraz Canon Ambassador Program.

https://www.annabedynska.com

Piotr Małecki

O autorze:

Fotograf prasowy i filmowiec dokumentalista. Jego pasją jest możliwie wierne odzwierciedlanie rzeczywistości – zarówno poprzez tradycyjny reportaż fotograficzny czy portrety, jak i krótsze i dłuższe filmowe formy dokumentalne. Obecnie pracuje nad dwoma pełnometrażowymi filmami i wykonuje różnorodne zlecenia fotograficzne.
Ukończył program reżyserii dokumentalnej w Szkole Wajdy w Warszawie. Studiował także fotografię w BPCAD w Wielkiej Brytanii oraz operatorstwo na Uniwersytecie Śląskim. 
Laureat polskich i międzynarodowych konkursów fotograficznych – m.in. Grand Press Photo i POYi. Jego fotografie ukazują się lub ukazywały za granicą m.in. w De Volkskrant, Stern, Der Spiegel, Wall Street Journal, The Guardian, The New York Times, a na polskim rynku m.in. w Polityce, Newsweeku oraz National Geographic Polska.
Filmy dokumentalne miały premiery na festiwalach DOK Leipzig i Krakowskim Festiwalu Filmowym, powstają we współpracy z Canal+, TVP, PISF i fundacjami „Jednostka” oraz „Powiększenie”.
Współpracownik agencji Panos Pictures, Napo Images, Forum. Ambasador marki Canon (2016-2025) i założyciel filmowej firmy producenckiej Short Docs Media.  
Piotr wykładał fotografię prasową w Łódzkiej Szkole Filmowej oraz w Instytucie Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego. 

www.piotrmalecki.com

Agata Grzybowska

fot. Grzegorz Wełnicki

O autorce:

Agata Grzybowska (ur. 1984) – fotografka, dokumentalistka, artystka wizualna. Ambasadorka Leica Camera Poland. Ostatnio wraz z Chloé Zhao i Jessie Buckley wydała książkę fotograficzną „Even as a Shadow, Even as a Dream” wydaną przez MACK. Pracuje w różnych rejonach świata, opowiadając o człowieku w sytuacjach trudnych i często granicznych. Głęboko wierzy, że każda osoba ma prawo do własnej opowieści. Ukończyła fotografię na Wydziale Operatorskim PWSFTViT w Łodzi, prowadziła zajęcia z fotografii na Uniwersytecie Humanistyczno-Społecznym SWPS. Jej prace m.in. były pokazywane w galeriach sztuki w Polsce, Anglii, Iranie, Australii, Japonii, Francji, Hiszpanii. Regularnie publikuje w różnych magazynach, m.in. Time Magazine, CNN, Der Spiegel, AP, LFI Blog, Bloomberg, Pismo, Tygodnik Powszechny, Newsweek Polska, Vogue Polska, Duży Format, Gazeta Wyborcza. Ostatnio zaczęła współpracę z takimi osobami reżyserskimi jak: Jonathan Glazer, Jesse Eisenberg, Chloé Zhao, Charlie Kaufman i Paweł Pawlikowski. Mieszka w Warszawie.

Pracuje… tam, gdzie akurat pracuje. 

www.agatagrzybowska.com

Marek Szyryk

O autorze:

Artysta urodzony w 1966 r. w Niemodlinie. Mieszka i tworzy w Łodzi. Jest wykładowcą akademickim, profesorem zwyczajnym, a ostatnio prorektorem Szkoły Filmowej w Łodzi. Organizował wiele wystaw studenckich. Prezentował swoje prace na wystawach indywidualnych i zbiorowych w Polsce i za granicą. Jego droga fotografii nosi cechy starego rzemiosła, w którym artysta nie tylko tworzył przedmioty, ale również dzięki sztuce doskonalił swoją osobowość. Często odwołuje się do japońskiej poezji haiku poprzez odkrywanie tego, co ulotne, przemijające, kruche, a zarazem odwieczne i piękne. Będąc otwarty na współczesny język fotografii podążą różnymi ścieżkami fotograficznymi ciesząc się tą wędrówką. Autor tomików wierszy haiku, książek „Dotykając kolodionu“ i „Ćwiczenia z patrzenia“.

EXTRACTION Michał Łuczak

o książce:

Urodziłem się, dorastałem i do dziś mieszkam na Górnym Śląsku — w regionie południowej Polski, gdzie od ponad dwustu lat węgiel kamienny wydobywany jest na skalę przemysłową. To krajobraz uformowany przez fedrowanie, osiadanie i nieustanną obecność przemysłu, który wniknął w ziemię i w codzienność jej mieszkańców. 

W moim najbliższym sąsiedztwie wciąż pracuje kopalnia, sięgająca po węgiel z głębokości przekraczającej tysiąc metrów. Druga, po 135 latach działalności, została zlikwidowana dwa lata temu. Cisza, która po niej pozostała, jest pozorna — pod powierzchnią wciąż trwa powolny ruch. Dom, w którym mieszkałem przez kilkanaście lat, wciąż jest wyraźnie krzywy, ale szybko można się do tego przyzwyczaić. 

Kilkaset metrów pod miastami zapadają się chodniki drążone dekady temu. Ten proces będzie trwał jeszcze długo, nawet po zamknięciu ostatniej kopalni — ziemia potrzebuje czasu, by dokończyć to, co zaczęła maszyna i wola człowieka. W wielu miejscach wznoszą się ogromne zwałowiska pokopalnianych odpadów — hałdy, które stopniowo porastają rośliny pionierskie. Za kilka lub kilkanaście lat ktoś zechce odzyskać z niej surowce zalegające tam od dekad oraz kruszywo wykorzystywane potem do budowy dróg. Góra zniknie, tak jak znikają kolejne ślady przemysłu, który ją stworzył. 

Zimą powietrze, którym oddychamy, staje się widoczne. Sam przez kilkanaście lat dokładałem do tego swój udział — w piwnicy wspomnianego krzywego domu stał kocioł opalany węglem, który ktoś nazwał na wyrost „ekogroszkiem”. 

Od 1989 roku, od upadku komunizmu, Górny Śląsk pozostaje w stanie nieustannej transformacji. Znaczna część kopalń została już zamknięta — z powodu wyczerpania złóż lub dlatego, że pokłady zalegają zbyt głęboko, by ich eksploatacja miała ekonomiczny sens. Polski rząd zapowiedział niedawno, że ostatnia kopalnia zakończy działalność do 2049 roku. 

Wydobycie jest zapisem wielopoziomowego doświadczenia życia w cieniu kopalni. To zapis  konsekwencji przemysłu górniczego — dla krajobrazu, architektury, powietrza i człowieka.

o autorze:

Michał Łuczak

Fotograf i kurator. Zajmuje się głównie fotografią i wideo. Absolwent Instytutu Fotografii Twórczej Uniwersytetu Śląskiego w Opawie w Czechach oraz języka hiszpańskiego na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach. Od 2010 roku jest członkiem kolektywu Sputnik Photos. Wykłada na Wydziale Sztuki Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie. W swoich pracach podejmuje lokalne problemy relacji człowieka ze środowiskiem naturalnym, takie jak skutki przemysłu węglowego czy gospodarczego traktowania lasów, ukazując ich globalny wymiar. Michał jest finalistą nagrody Prix Pictet 2024, przyznawanej fotografom poruszającym tematy zrównoważonego rozwoju i globalnych wyzwań.

„Współczesna fotografia reportażowa. Zwrot, a może powrót do klasycznych/czystych form wypowiedzi.” Arkadiusz Gola

o wykładzie:

Podczas wykładu zaprezentuję zdjęcia współczesnych dokumentalistów, którzy swoją narrację opierają na mnimaliźmie formy. Ograniczając środki, świadomie budują surowość obrazu, tym samym dążąc do znaku, symbolu. To będzie rozmowa o sztuce odejmowania, która porządkuje wypowiedź w fotografii.

o autorze:

Arkadiusz Gola

Fotograf, kurator wystaw, absolwent, a obecnie wykładowca w Instytucie Twórczej Fotografii Uniwersytetu Śląskiego w Opawie. Członek Związku Polskich Artystów Fotografików, ambasador marki FUJIFILM. Przez 34 lata fotoreporter Prasy Śląskiej, głównie Dziennika Zachodniego, obecnie foto felietonista tego tytułu. Zawodowo związany z Muzeum Górnictwa Węglowego w Zabrzu dla którego fotografuje przemiany w społeczeństwach, u schyłku funkcjonowania przemysłu ciężkiego. Zdobywał nagrody w najważniejszych krajowych konkursach fotografii prasowej. Autor kilkudziesięciu wystaw i publikacji z fotografią dokumentalną. Jego zdjęcia znajdują się w zbiorach muzeów w Polsce i za granicą.

www.arekgola.com